Actueel

De site is Juni 2009 bijgewerkt.

TT-Assen

Even een paar reacties op de acties in Assen, de week voorafgaand aan de TT:

Vrijdagavond:

"Zijn jullie goed in puzzelen?", vroeg ik (Corrie). "Ach ja, ik probeer het wel even", zei de jongen terwijl hij een van de eerste glazen bier van die avond in z'n hand hield. Bijzonder eigenlijk dat hij bleef staan, want z'n niet-gelovige vriend sleurde hem bijna mee, maar hij liet zich niet overhalen en begon met het oplossen van de rebus: "Leven met ...????"

Dat woord kwam hij niet uit... (op deze plek had ik 'Jezus' geschilderd met speciale schetsbordletters, waar je even goed naar moet kijken voordat je kunt zien wat er staat....). "Jezus!", riep hij uit toen hij er niet uitkwam. Ik begreep natuurlijk wel dat hij vloekte en nog steeds het woord niet had opgelost. "Ja, dat klopt", zei ik. "Wat goed van je, daar staat 'Jezus'." "HUH?" zei hij met grote vraagtekens in zijn ogen. Zijn eerste ontdekking deze avond was dus dat je de naam van Jezus ook op een positieve manier kunt gebruiken!

Na een tijdje had hij de rebus opgelost. Er stond: "Leven met Jezus maakt echt vrij!" "Uhm....", was zijn reactie. "Staan jullie hier niet een beetje op de verkeerde plek, tussen al die motorrijders en zo?"

TT-Assen"Nee hoor", zei ik. "Deze mensen komen hier toch om feest te vieren? Ik geloof dat als je Jezus leert kennen, het dan feest wordt in je hart! Zelfs als je het wel 's moeilijk hebt, eenzaam bent of verdrietig (zag ik dat in zijn ogen?), dan nog wil Jezus je troosten van binnen, je vullen en dicht bij je zijn. Als je Hem leert kennen, dan wordt het echt feest van binnen." "Hmmm", zei hij: "Daar ga ik 's over nadenken."

Johan deed deze avond ook een leuke ontdekking. Zodra hij met z'n arm op het schetsbord ging leunen, werden mensen nieuwsgierig naar het schetsbord en had hij binnen de kortste keren groepen met tieners om zich heen staan met wie hij hele leuke gesprekjes had.

Vrijdagmorgen:

"Ik geloof niet in God hoor, je kunt mij niet bewijzen dat Hij bestaat!" "Ik kan je het bewijs vandaag laten zien", zei ik en was van plan om hem iets te laten ontdekken over de pracht van de schepping die je overal om je heen kunt zien. "Je weet helemaal nog niet wat ik ga zeggen, ik wil nog iets zeggen", zei hij. Een beetje beschaamd zei ik: "o, praat ik door u heen? Toe maar, dan mag u eerst vertellen waarom u niet gelooft."

"Wat zegt een dominee als er een stuk tegel op z'n voet valt?" "Uhmmm...... AU?", vroeg ik nogal onbenullig. "Nee'', zei hij, ''dan zegt hij een dikke 'gvd' ", niet begrijpend keek hij me aan. Bleek dat deze beste man tweemaal in z'n leven een dominee had horen vloeken, in het dagelijks leven een keer en zelfs een keer vanaf de preekstoel. "Als iemand die in God gelooft zelf gaat vloeken, dan geloof ik niet dat God bestaat." Ik zei dat ik het ook erg abnormaal vond dat iemand die in God gelooft, God gaat vragen om hem te verdoemen.... Na nog een kort gesprekje daarover was hij bereid om een folder mee te nemen over geloven in God en zei hij: "wie weet, misschien ga ik er nog wel 's anders over denken."

Gesprekken met diepgangVerder hadden we die morgen leuke korte, maar ook lange diepgaande gesprekken. We hadden ook twee- maal een gesprek met twee tienermeisjes waarvan de ene wel geloofde en de andere niet. Bijzonder om hen attent te mogen maken op hun relatie met God. Een van de meisjes die wel geloofde, had eigenlijk geen persoonlijke omgang met God. Zou God deze morgen gebruiken om echt in hun leven te mogen komen en werken? Wat een voorrecht om daarin bruikbaar te zijn. Je ziet vaak niet direct resultaat, maar mag op God vertrouwen dat Hij er verder iets mee gaat doen. Is dat gemakkelijk? Misschien niet, maar ook u en ik kunnen en mogen groeien in ons vertrouwen op God en veel van Hem verwachten!!!

Groetjes, Johan & Corrie Bom.

Gent 2008 (1)

Gent 2008 – Operation Rescue – Johan Krabbendam

Verslag(je)

Toen ik vanuit Nederland vertrok realiseerde ik mij niet hoeveel er komt kijken bij evangeliseren/een evangelisatieactie. Aan veel mensen vertelde ik dat ik naar Gent zou gaan om te evangeliseren door middel van creatieve (hulp)middelen, maar eigenlijk kon ik me er niet veel bij voorstellen hoe het zou zijn.

Nu de actie is afgelopen (in Gent althans), kan ik het volgende zeggen (er is geen volgorde in belangrijkheid):
Het eten werd voor ons gekookt en opgediend en was van superkwaliteit met een grote portie liefde;
Er was een team waaraan ik gehecht begon te raken door het goede onderlinge contact (voor serieuze gesprekken en kussengevechten), gemeenschappelijke basis (God, zijn Woord, het werk van Jezus Christus) en de gemeenschappelijke bewogenheid met mensen op de feesten en in het algemeen.

De opbouw van het programma zat goed in elkaar. Eerst een goede toerusting: voorbereiding in de kerk met poppentheater, mime, praktische gespreksvoering bij het schetsbord en ook een eerste kennismaking met de feesten. Dat laatste moet er zeker inblijven: kennismaken met de feesten, kennismaken en je voorbereiden op het werkterrein.

Ik heb mogen leren hoe het is om op God te vertrouwen in alles wat je doet. En bereid moet zijn/open moet staan om door Hem ingezet te worden. Bizar eigenlijk: voordat ik meeging naar Gent had ik altijd het gevoel van: ‘wat zullen andere mensen wel van mij denken als ik aan het Bijbellezen ben in de trein (of ergens anders) .’ Nu ik dit schrijf moet ik denken aan God die mens is geworden. Hoe laag Hij is afgedaald voor ons/mij.

Ik heb mogen leren dat bij evangelisatie de boodschap van Jezus Christus voorop moet staan (getuigen) en je niet moet verzanden in discussies die beginnen te lijken op overtuigen.

Het dienend bezig zijn op de tweede zondag vond ik super. Je hoort het woord, je zingt met elkaar, je eet met elkaar en met ‘buitenstaanders’, je praat met iedereen, je brengt koffie.

Ik heb deze anderhalve week God aan het werk gezien (door mensen heen en door bepaalde gebeurtenissen). Het geschonken vertrouwen (bijv. in het schilderen van een rebus) door het geven van verantwoordelijkheid voelde goed en werkte motiverend, ook omdat iedereen een bepaalde verantwoordelijkheid kreeg en deze ook nam.
Professionele ondersteuning om je eigen taak (poppentheater, schetsbord) uit te voeren.

Een teamleiderskoppel dat ervaren is en zich afhankelijk weet van God en zijn wil ook wil verstaan en daar ook handen en voeten aan geeft.

Waarom zou iemand mee moeten naar Gent?

Veel mensen kennen Jezus. Als vloek, als mystiek figuur, als voorbeeld, als verzinsel. Veel mensen weten echter niet wat Jezus echt kwam doen, wat zijn werk was/is en wat dat betekent voor ieder mens op deze wereld
Operation Rescue gaat elk jaar met een team naar de Gentse Feesten om daar mensen te raken met het evangelie. Er is een plaatselijke  gemeente die om je heen staat. Er is een team met hetzelfde doel en het vertrouwen in God dat Hij het is die met je meegaat en wasdom geeft.

In de lift

imageHij stond te liften langs de kant van de weg. 'Groningen' was de bestemming. Het stond op een briefje, want zo'n moeilijk woord kon hij als Engelsman niet uitspreken. Snel pakten we onze spullen van de achterbank en verhuisden die naar de 'kattenbak'. Hij stapte in en was blij dat hij weer een lift kreeg. We raakten wat aan de praat en hij ontdekte dat we christen waren. "Are you born again christians or christians by birth?" (Zijn jullie wedergeboren christenen of christenen omdat je zo geboren bent?), vroeg hij. "Both" (beide), antwoordde ik (Corrie), waarop hij natuurlijk vroeg hoe ik dan 'wedergeboren' was. Geïnteresseerd luisterde hij hoe ik probeerde uit te leggen dat ik als kind al in God geloofde, maar dat de Here Jezus op een gegeven moment mijn hele leven veranderde. Enthousiast over de kindermiddag die we net hadden gehad, vertelde ik iets over het thema 'vriendschap'. "God wil vrienden met ons zijn, maar omdat wij zondig zijn en God alleen maar goed is, kan dat niet zomaar. Maar omdat Hij zo graag weer een relatie met ons wil hebben (daar schiep Hij ons voor), bedacht Hij een plan.... Jezus stierf voor ons aan het kruis. Door Jezus kunnen wij weer vrienden worden van God."

Johan legde uit dat er een verschil is tussen 'religion' (religie) en 'relation' (relatie) en dat 'naar de kerk gaan' niet hetzelfde is als een 'wedergeboren christen zijn'.

"Hmmm....", zei hij. "Ik reed net ook al mee met een wedergeboren christen." Hij vertelde dat hij zelf werkte als onderwijzer bij kinderen thuis, die niet gewoon naar school konden door een bepaalde handicap. Eén jongetje was heel serieus met God en geloven bezig en had tegen hem gezegd: "you have to become a christian, otherwise you go to hell!" (Je moet christen worden, anders ga je naar de hel.) Begrijpelijk dat deze opmerking erg heftig bij hem aangekomen was. Toch maakte het wel dat hij er serieus over ging nadenken of het allemaal wel goed kwam op de manier zoals hij nu leefde. Ik zei over geloven in God: "I would like to give it to you today, but.." (Ik zou het vandaag nog wel aan je willen geven, maar..) "It takes more time than that" (Dat heeft meer tijd nodig), zei hij. "Sure", zei ik. "I understand" (Tuurlijk, zei ik ik begrijp het).

Johan ging even een blikje 'bullit' voor hem kopen bij een tankstation en wat sap voor onszelf. De bullit was net per twee in de aanbieding, dus werd onze Engelsman direct van genoeg drinken voorzien. Toen Johan even uit de auto was, zei de jongeman tegen mij: "you know, you guys just saved my life" (weet je, jullie hebben zojuist mijn leven gered). Ik schrok ervan en dacht bij mezelf: o nee, hij wilde toch zeker geen zelfmoord plegen... Maar ik had even geen rekening gehouden met de Engelse, in onze oren wat overdreven, beleefdheid. Hij wilde gewoon aangeven hoe blij hij was dat hij mee mocht rijden.... "Is it not annoying for you, my talking about God?" (Vind je het niet vervelend, mijn gepraat over God?), vroeg ik. "Nee hoor", zei hij.. "als je begint te preken wel, maar als je gewoon dingen uitlegt, vind ik dat erg interessant. Ik heb net ook al met die andere 'wedergeboren christen' gesproken en ik denk wel dat het werkt!" "Ja, het werkt, dat weet ik zeker!", zei ik. Johan liet hem uitstappen op de A7 richting Hamburg. De man wilde zelfs zijn rit betalen, maar dat was natuurlijk niet de bedoeling.

Fijn dat het vertellen over God niet gebonden is aan een actie, maar net zo zichtbaar kan zijn in het normale leven van elke dag.

Johan & Corrie.

Gent (3)

Evangeliseren in Gent, België. Wie droomt daar nu niet van?

Tijdens de Gentse feesten ben ik samen met Operation Rescue op pad geweest om te evangeliseren. Ik vervulde de rol van MC-er bij het poppentheater. Dit houdt in dat ik het verhaal van de belevenissen van de poppen vertaalde naar het dagelijks leven. Daarnaast gaf ik door middel van het theater een christelijke boodschap mee aan de kinderen.

’s Avonds deed ik samen met twee teamgenoten het schetsbord. Op het schetsbord maakten we een rebus. We daagden de voorbijgangers uit om de rebus op te lossen.

We hadden verschillende rebussen:

  • Kent u het werk van Jezus?
  • Jezus, feit of fictie
  • Leven met Jezus maakt blij/vrij!

Als de passanten de rebus oplossen, maak je naar aanleiding van de rebus contact en probeer je te getuigen van God. Vaak hebben de mensen ook vragen over het geloof en over God. De training van de eerste dagen geeft veel waardevolle tips om deze vragen te beantwoorden. Niet iedere Gentenaar is even positief over het geloof,  maar over het algemeen heb ik veel goede gesprekken gehad tijdens de feesten.

Waarom heb ik gekozen om te evangeliseren?

Tijdens mijn (school)vakantie ben ik vooral bezig met werken, een extra zakcentje is natuurlijk nooit mis. Maar in dit leven draait het niet alleen om geld en om bezit, je bent hier op aarde als christen. God vraagt van jou om te getuigen van Jezus en om de mensen om je heen bekend te maken met het Woord. OR is een uitgelezen instrument om de opdracht vorm te geven. Persoonlijk had ik nog geen ervaring met evangeliseren. Na de actie Let’s go to Gent heb ik door middel van theorie en praktijk een flinke rugtas met ervaring opgedaan, dit kan ik nu ook in praktijk brengen in mijn eigen gemeente.
Daarnaast is de actie enorm opbouwend geweest voor mijn geloof, ik heb veel mogen leren. Van Aart en van mijn teamgenoten.
Kortom een aanrader én een opdracht…

Gert Jan

Gent 2008 (4)

Een kort verslag van Gent 2008.

De tijd in Gent was echt supergaaf. Het is een mooie manier om te mogen getuigen van je geloof. Dit jaar waren we met een grote groep, waarin een vertrouwelijke goede sfeer was. Je wordt bemoedigd en leert van elkaar en je krijgt goede leiding en training. We werden voorbereid op de gesprekken op straat door ook gesprekjes te oefenen.

De mensen van de kerk deden ook mee door te koken voor ons team, bidstonden en persoonlijke voorbede voor ons en het evangelisatiewerk. Dit heb ik ook zeer gewaardeerd.

Op straat tijdens de Gentse feesten hadden we creatieve evangelisatie door mime, poppenkast en kinderwerk. Het was erg leuk om ballonnen met de tekst Jesus loves you.op te blazen en uit te delen.

Ook was er een schetsbord met rebus (kent u het werk van Jezus). En dan naast de mensen gaan staan en vragen of ze de oplossing al zien? Hierdoor kwamen er boeiende gesprekken. Zo ook een man die naar de kerk ging en daar rust ervaarde, maar hij voelde zich eenzaam en had zorgen en hij dacht dat hij God/Jezus niet zomaar bij zijn leven kon betrekken. Zo was er een mooi gesprek over het hebben van een relatie met Jezus.

Een ander gesprek was met een man die veel teleurstelling had gehad met de kerk en door mensen. Deze man liet voor zich bidden.
Na de ontmoetingen en/of gesprekken mogen we alles in Gods handen leggen door te bidden en te danken.

Groet en Gods zegen,

Carla Beije 

Backpacken (1)

Een verslag van het meegaan met backpacken in de Achterhoek.

Er werd door Aart in de vorige nieuwsbrief gevraagd, om mensen, die mee wilden gaan naar de Achterhoek. Daar hebben wij op gereageerd; we hebben jarenlang in Aart en Maria's thuisfrontcommissie gezeten, maar zijn nog nooit mee geweest met een actie. Nu is het er dan eindelijk van gekomen.
In eerste instantie eigenlijk alleen als chauffeur [Wim] en om te koken [Janny] , maar Aart zou het ook fijn vinden als we mee gingen backpacken. En er kwamen vrouwen uit plaatselijk gemeenten elke dag eten brengen, dus dat was geweldig.

Vrijdagavond kwamen we aan, Na de koffie kregen we een voorstellingsronde, en konden we de kamer of de tent bekijken waar we deze week/veertien dagen zouden verblijven op en rond de boerderij; het was direct al gezellig. Wij [ Wim en Janny, wat ouderen ] hadden een kamer op de boerderij,  Bart Hamer die met ons meegereden was, moest in een tent, trouwens al de anderen ook.  Er stonden verschillende tenten rondom de boerderij, ook een grote waarin we stille tijd konden houden of samen even praten.

Zaterdag hadden we  na het ontbijt , stille tijd, corvee, sing in, bijbelstudie, oefeningen hoe we  langs de deuren ons moesten opstellen, dat was heel leuk maar ook heel confronterend. Het poppenteam had een eigen progamma om te oefenen. Zaterdag avond kwam er een spreker, die bijbelstudie gaf.
Zondag zijn we naar verschillende gemeentes geweest om een dienst bij te wonen, 's middags waren we vrij en hebben verschillenden een wandeling gemaakt, 's avonds kwam er opnieuw een spreker.
Maandag, na ontbijt, stille tijd, corveè, sing in en bijbel studie ging het poppenkast team weer oefenen en ook wij weer met het rollenspel, om ons goed voor te bereiden op het uitdelen van Bijbels en over het evangelie te praten.

Backpackers.jpgDinsdag was dan de start om echt te gaan backpacken. Om 10.00 uur gingen we op pad. Met 3 auto's vol mensen en bijbels zijn we begonnen de bijbels uit te delen in het plaatsje Varsseveld. Het viel niet altijd mee, vaak zeiden de mensen dat ze geen belangstelling hadden, maar we hebben toch ook heel wat bijbels kunnen uitdelen en soms hele mooie gesprekken gehad. B.v. een jonge man moest er eigenlijk niks van hebben, maar toch hadden we een goed gesprek met hem. Hij had geen bijbel en er ook nog geen behoefte aan.Toen we hem over God vertelden die de Hemel en de aarde gemaakt heeft, dat het niet allemaal vanzelf ontstaan was was, en over Jezus , dat Hij zijn leven voor ons heeft gegeven en om onze zonden gekruisigd werd, werd hij stil en zei: 'ik denk toch dat ik daar eens iets meer van moet weten', en wilde toen graag een bijbel en zou er in gaan lezen. Ook hebben we verteld dat er adressen in staan waar hij als hij vragen had naar toe kon bellen. Zo hebben we verschillende gesprekken gehad.
Ook hebben we een vrouw ontmoet - haar man was de koran aan het lezen, nee, ze waren niet godsdienstig - maar ze had in de krant gelezen dat we langs de deuren kwamen, en wilde er toch meer van weten. We mochten haar het evangelie uitleggen en een bijbel geven. Ze zou erin gaan lezen en we hebben haar op de verschillende adressen gewezen. Ook wilden we een keer de bijbel aanbieden, maar deze mevrouw zei: 'nee, geen belangstelling, op onze vraag waarom niet zei ze: 'dat hoef ik jou toch niet uit te leggen.' Dus er waren verschillende reacties, maar het was mooi om het werk te mogen doen.
Door de bijbelstudies en het vertellen van de Here Jezus word je zelf ook opgebouwd.

Het poppenteam is twee dagen naar Aalten geweest en naar Winterswijk, Westendorp, Genderingen, Vaarsseveld en Lichtenvoorde geweest om daar een voorstellingen te geven, waar heel veel kinderen op afkwamen.

Woensdagmiddag hadden we vrij, en zijn we naar Doetinchem geweest. Woensdagavond hebben we weer gebackpackt; ook het poppenteam werkte die avond mee.

Donderdag kreeg Aart een slecht bericht: we mochten geen bijbels meer uitdelen, want er stond een plaatje op de omslag waarvoor geen toestemming was gegeven, dus moesten we dat plaatje afplakken, 's middags zijn we weer op pad gegaan en ook vrijdag hebben we nog bijbels uitgedeeld. ‘s Avonds zat onze tijd er op en zijn wij weer naar huis gegaan, moe en voldaan. Het was een week waarin we veel geleerd hebben en waarin we veel waardering gekregen hebben voor een straatevangelist die z'n kwaliteiten gebruikt om God groot te maken en om anderen daar bij in te schakelen.  Aart, hartelijk dankvoor deze fijne week; ook Maria, die er altijd voor zorgde dat er voldoende was om te eten en voor haar kleinkinderen zorgde, zodat dochter en schoonzoon ook konden mee-helpen.

Wim en Janny Pruim.

Backpacken (2)

Het was een hele happening om samen met mijn vrouw deur-aan-deur bijbels te mogen uitdelen en mensen over de Here Jezus te vertellen. Een week lang zijn we elke dag op pad geweest. We mochten mensen bemoedigen, samen met ze bidden en naast ze gaan staan.

Jammer dat er maar zo weinig deelnemers waren, de oogst is groot maar te weinig arbeiders.

http://www.aroundtheglobe.nl/traveltestcase/nomad/nomad_0.jpgEr heerst veel geestelijke nood in de Achterhoek en ook -strijd.
We hebben het samen als een zegen van God ervaren om dit te mogen doen. We gaan zeker weer naar de Achterhoek om daar te helpen om bijbels te verspreiden.
Het kwam bij ons over als: Kom over en help ons!


Ook met het team hebben we een onvergetelijke tijd gehad samen jong en oud.

Voldaan, maar geestelijk en lichamelijk moe, keerden we naar huis terug. We wensen Aart  Gods onmisbare zegen toe om verder te gaan in de Achterhoek, ondanks veel geestelijke strijd en ondanks weinig deelnemers! We gaan door om de mensen daar te bereiken met Gods Woord.

Enkele uitspraken aan de deur waren:

  1. Ik geloof alleen in me zelf
  2. Ik geloof in Allah, Boeddha, God etc.
  3. Jullie gaan mij niet bekeren
  4. Ik geloof tot 1.80 m onder de grond
  5. Dood is dood
  6. Als er een god is, waarom is er dan zoveel ellende in de wereld
  7. Er is nog nooit iemand terug gekomen
  8. Door alle geloven is er zoveel oorlog in deze wereld

Oproep aan Gods kinderen: Doe mee om nog veel mensen te mogen vertellen dat wij een Heiland hebben die ons lief heeft

Voor mijn vrouw, die voor de eerste keer mee ging met veel vooroordelen, is dit niet de laatste keer. Ze heeft nu gezien, hoe het met veel medemensen geestelijk gesteld is. Ze hoopt nog veel mensen van onze Heiland te mogen vertellen. Ook zelf zijn we deze week enorm opgebouwd door onze God.
We denken nog regelmatig terug aan deze week.

Allemaal de hartelijke groeten van 2 Oldebroekers.

Wil je reageren op de reacties ...

of zelf een reactie inzenden, mail dan naar:

rescuepeople@operation-rescue.org

Would you like to response to this reactions ...

or send your own, please mail to:

rescuepeople@operation-rescue.org

© 2008 Copyright "JD's WebWays" - Straight Up Design - Designed voor Operation Rescue