 |
 |
De site is Juni 2009 bijgewerkt. |
Hoofdmenu |
GELOOF ZET IN BEWEGING… zowel gelovigen als niet-gelovigen…Zomaar onderweg:Johan en Corrie Bom: ,,Hij stond te liften langs de kant van de weg. 'Groningen' was de bestemming. Het stond op een briefje, want zo'n moeilijk woord sprak hij als Engelsman niet uit. Snel pakten we onze spullen van de achterbank. Hij stapte in en was blij dat hij weer een lift kreeg. We raakten wat aan de praat en hij ontdekte dat we christen zijn. ,,Are you born-again christians or christians by birth? (Zijn jullie wedergeboren christenen of christenen omdat je zo geboren bent?),” vroeg hij. "Both (beide)," antwoordde Corrie, waarop hij vroeg hoe ze wedergeboren werd.
‘Jullie hebben zojuist mijn leven gered’Johan legde uit dat er een verschil is tussen religion (religie) en relation (relatie) en dat naar de kerk gaan niet hetzelfde is als een wedergeboren christen zijn. ,,Hm,” zei hij. ,,Ik reed net ook al mee met een wedergeboren christen." Hij vertelde dat hij zelf werkte als onderwijzer bij kinderen thuis die niet gewoon naar school konden door een bepaalde handicap. Eén jongetje was heel serieus met God en geloven bezig en had tegen hem gezegd: ,,Je moet christen worden, anders ga je naar de hel." Begrijpelijk dat deze opmerking erg heftig bij hem was aangekomen. Toch zorgde het er wel voor, dat hij er serieus over na ging denken of het allemaal wel goed kwam op de manier zoals hij nu leefde. Over geloof in God zei ik tegen hem: ,,Ik zou het vandaag nog wel aan je willen geven, maar…" ,,Dat heeft meer tijd nodig,” zei hij. ,,Natuurlijk," zei ik. Johan ging even wat kopen bij een tankstation en de Engelsman zei tegen mij: ,,Weet je, jullie hebben zojuist mijn leven gered." Ik schrok ervan en dacht bij mezelf: O nee, hij wilde toch geen zelfmoord plegen zeker? Maar ik had even geen rekening gehouden met de Engelse beleefdheid. Hij wilde gewoon aangeven hoe blij hij was dat hij mee mocht rijden. ,,Vind je het niet vervelend, mijn gepraat over God,” vroeg ik. ,,Nee hoor," zei hij, ,,als je begint te preken wel, maar als je gewoon dingen uitlegt, vind ik dat interessant. Ik had net ook al met een andere wedergeboren christen gesproken en ik denk wel dat het werkt!" ,,Ja, het werkt. Dat weet ik zeker!" zei ik. Johan liet hem uitstappen op de A7 richting Hamburg. Fijn dat het vertellen over God niet gebonden is aan een actie, maar net zo zichtbaar kan zijn in het normale leven van elke dag. Tijdens de Gentse Feesten in Gent:Carla Beije: ,,Op straat evangeliseerden we met mime en poppenkast. Het was erg leuk om ballonnen met de tekst Jesus loves you uit te delen. Ook stond er een schetsbord met de rebus Kent u het werk van Jezus? Daardoor ontstonden er boeiende gesprekken met voorbijgangers. Een man vertelde dat hij naar de kerk ging en daar rust ervoer. Maar hij voelde zich eenzaam en had zorgen. Hij dacht dat hij God niet bij zijn leven kon betrekken. We voerden een mooi gesprek over het hebben van een relatie met Jezus. Daarna spraken we met een man die teleurgesteld was in de kerk. Deze man wilde voor zich laten bidden. Na de ontmoetingen en gesprekken hebben we alles in Gods handen gelegd en Hem gedankt.” ‘Hij dacht dat hij God niet bij zijn leven kon betrekken’
Veel mensen kennen Jezus als vloek, mystiek figuur, als voorbeeld, als verzinsel. Veel mensen weten echter niet wat Jezus kwam doen, wat zijn werk was (is) en wat dat betekent voor ieder mens op deze wereld. Operation Rescue gaat elk jaar met een team naar de Gentse Feesten om daar de mensen te vertellen over het Evangelie. Met een plaatselijke gemeente die om je heen staat. Met een team dat hetzelfde doel en het vertrouwen in God heeft dat Hij het is, die met je meegaat en wasdom geeft.” Gert Jan: ,,Ik vervulde de rol van MC-er bij het poppentheater. Dus ik vertaalde het verhaal van de poppen naar het dagelijks leven. ’s Avonds deed ik samen met twee teamgenoten het schetsbord. Als de passanten de rebus oplosten, legden wij contact. Vaak stelden de mensen vragen over het geloof en over God. De training van de eerste dagen gaf veel waardevolle tips om deze vragen te beantwoorden. Niet iedere Gentenaar was even positief over het geloof, maar over het algemeen heb ik veel goede gesprekken gehad tijdens de Feesten.” Tijdens het folderen in Wolvega:Joop Rijpkema: ,,Naar ik meen is het al weer twee jaar geleden dat een vriend mij meevroeg naar Wolvega om te evangeliseren langs de huizen, met behulp van folders. Ik had geen ervaring, mijn maat wel. Ik zag er eerst tegenop, vond het ook wel spannend. Tijdens de voorbereiding was er veel uitleg, gebed en zang. Daarna gingen we op pad en vertelden de mensen over zonde, vergeving en eeuwig behoud. Pas later begreep ik dat Operation Rescue achter deze evangelisatie zit. Bovendien bezorgt OR eenmaal per maand het blad De Stem in de wijken en dorpen waar geëvangeliseerd wordt. Vlak voor kerst wordt huis-aan-huis gevraagd wat men ervan vindt. Ik heb nu een paar keer meegefolderd en doe het met plezier.” Tijdens het backpacken in de Achterhoek:Johan Bom: ,,Met de rugzak op de rug, waarin een stuk of twintig gemakkelijk leesbare Nieuwe Testamenten (halve Bijbels) zaten, doken we de Achterhoek in. Onze uitvalsbasis was het tentenkamp bij het knusse boerderijtje van de familie Ter Heurne in Sinderen. Dat is een gehuchtje nabij Varsseveld. Ergens achteraan een kronkelig grindpad waren we 'even helemaal weg’, om ons te kunnen concentreren op de taak die voor ons lag. In geestelijke zin een van de mooiste taken die iemand zich maar kan wensen, namelijk: God, de Here Jezus, bij de mensen brengen, zodat zij kunnen nadenken over, en de noodzaak in mogen zien van het opnieuw geboren worden. (zie: Bijbelverhaal van Nicodemus in Johannes 3.) Elke dag kropen we met wilde haren, na een soms koude nacht, uit onze tent en genoten we van een lekker ontbijtje. Daarna volgde een redelijk vaste planning van stille tijd (persoonlijk moment van Bijbellezen, bidden, afgestemd raken op God), corvee, dagopening, koffie en verwelkoming van mensen uit de omgeving die een dagje, een weekje of langer kwamen meehelpen. Vervolgens werden we twee aan twee in een of ander dorp afgezet. ‘O, ik heb al een Bijbel: wel drie!’
De fotorijke kaft van Het Boek 'Veur de Achterhoek' (zo heet deze Bijbel), met mooie boerderijen, kerkjes en straatjes uit de omgeving, was vaak de aanleiding voor het begin van een gesprek. ,,O ja! Dat kerkje steet hier in de buurte! Mear wat is dat dan voor Gids?!” ,,Nou, wat leuk dat u de foto's herkent! Wij zijn hier in de Achterhoek namens het interkerkelijk regioteam bezig met een rugzak actie, waarbij we u gratis een gemakkelijk leesbaar deel van de Bijbel mogen aanbieden.” Zo verschillend als de mensen zijn, zo verschillend waren ook de reacties: “O, maar ik heb al een Bijbel, ja wel drie!” We bemerkten soms huiver bij de wat oudere generatie met een rooms-katholieke achtergrond om dit boek aan te nemen. Vroeger mochten zij nooit zelf een Bijbel hebben. Dit is tegenwoordig anders. Ik stond eens bij iemand voor de deur die nog een stukje schroom vanwege haar achtergrond had en erg twijfelde over het aannemen van deze Bijbel. Ik zei: “Weet u wat u doet? U pakt Het Boek aan en gaat er tegelijkertijd thuis voor bidden of de Here Jezus Het Boek goed vindt. Als Hij het niet goed vindt, moet u het wegdoen en anders niet!” God kan op een bijzondere wijze door je heen werken. Men zegt weleens dat het goed is dingen aan te pakken en dat je daarna best wel eens fouten maakt en mag maken. Wel, je leert daar het beste van. Soms dacht ik: ,,Oei, heb ik het wel goed gezegd?” Of: ,,Tjonge, bij die ander rollen de woorden zo uit zijn mond!” Maar het spreekwoord zegt ook: ,,Het gras bij de buurman is altijd groener!” Dus daar moeten we ons maar niet door laten tegenhouden. Geef je ook op voor de actie in de Achterhoek!Ik ben benieuwd of jullie ook enthousiast geworden zijn? Enthousiast omdat je kon lezen dat je, wanneer jij bereid bent een stapje te nemen (door bijvoorbeeld met een actie als deze mee te doen), heel praktisch je nog niet gelovige medemens kunt bereiken door de Bijbel te geven, door te luisteren, iemand te bemoedigen, plaatselijke kerken te ondersteunen en soms mag je dan het voorrecht hebben iemand tot de Here Jezus te leiden. Enthousiast omdat je merkt twee weken lang vrijgesteld te zijn voor evangelisatiewerk, zonder afgeleid te worden door andere bezigheden. Dat kan ook voor jezelf geestelijk verfrissend werken. En als laatste: heel gewoon, omdat de allerbeste koopwaar aan de man gebracht wordt die men zich maar kan bedenken: de gebruiksaanwijzing die God ons mensen heeft gegeven, om te weten hoe wij Hem kunnen leren kennen en op aarde naar zijn wil kunnen leven. DE BIJBEL en nog gratis ook!!! PS: Als je enthousiast geworden bent: de actie in de Achterhoek loopt nog door t/m de zomer van 2009! We gaan de komende tijd ook één zaterdag per maand aan het werk. Geef je op! Bel Aart Elbertsen op 06-55132670. Hij geeft je meer informatie. ‘Jullie gaan mij niet bekeren!’
‘Ik denk toch dat ik daarvan meer moet weten!’Wim en Janny Pruim: ,,Jarenlang hebben we in de thuisfrontcommissie van Aart en Maria gezeten, maar we waren nog nooit mee geweest met een actie. Nu kwam het er dan toch van. Na een goede voorbereiding gingen we op pad. We deelden Bijbels uit in het plaatsje Varsseveld. Het viel niet altijd mee. Vaak zeiden de mensen dat ze geen belangstelling hadden. Maar we hebben toch ook heel wat Bijbels kunnen uitdelen en soms hele mooie gesprekken gehad. Een jonge man had geen Bijbel en had er ook geen behoefte aan. We vertelden hem over God die de hemel en aarde gemaakt heeft. Het is niet allemaal vanzelf ontstaan. Over Jezus die zijn leven voor ons gaf en om onze zonden werd gekruisigd, werd hij stil en zei: ,,Ik denk toch dat ik daar eens iets meer van moet weten.” Hij wilde toen graag een Bijbel. We ontmoetten een vrouw die vertelde niet godsdienstig te zijn, hoewel haar man de koran zou lezen. Ze had in de krant gelezen dat wij langs de deuren zouden komen en ze wilde er meer van weten. We mochten haar het Evangelie uitleggen en een bijbel geven. We wezen haar tevens op de verschillende adressen achterin de Bijbel. Niet iedereen reageerde positief, maar het was mooi om het werk te mogen doen. Door de Bijbelstudies en het vertellen van de Here Jezus word je zelf ook opgebouwd.” |
Corrie: ,,Geïnteresseerd luisterde hij hoe ik probeerde uit te leggen dat ik als kind al in God geloofde, maar dat Jezus op een gegeven moment mijn hele leven veranderde. Enthousiast over de kindermiddag die we net hadden gehad, vertelde ik iets over het thema Vriendschap: ,,God wil vrienden met ons zijn, maar omdat wij zondig zijn en God alleen maar goed is, kan dat niet zomaar. Maar omdat Hij zo graag weer een relatie met ons wil hebben (daar schiep Hij ons voor), bedacht Hij een plan.... Jezus stierf voor ons aan het kruis. Door Jezus kunnen wij weer vrienden worden van God." 
Johan Krabbendam: ,,Ik heb mogen leren hoe het is om op God te vertrouwen in alles wat je doet. Dat je bereid moet zijn om door Hem ingezet te worden. Voordat ik meeging naar Gent dacht ik bij mezelf: ‘Wat zullen andere mensen van mij denken als ik bijvoorbeeld aan het Bijbellezen ben in de trein of ergens anders.’ Nu denk ik aan God die mens is geworden en hoe laag Hij afgedaald is voor ons en mij. 
Alle begin is moeilijk, zegt het spreekwoord. Het is goed dat we ons aan het begin van de actie enkele dagen terdege konden voorbereiden. We speelden wat rollenspellen, leerden elkaar beter kennen en oefenden samen het poppenkastverhaal, dat we daarna als evangelisatiemiddel gebuikten op straat! Ook leerden we dat je niet alles van te voren hoeft te weten, want de Heilige Geest leidt je. Wel is het zaak biddend voor elkaar op pad te gaan. Aan de deur sprak de een, de ander bad in stilte mee, want het is altijd Gods werk en wij mogen medewerkers zijn. 
Twee Oldebroekers: ,,Het was een hele happening om samen met min vrouw deur-aan-deur Bijbels uit te delen en mensen over de Here Jezus te vertellen. Een week lang zijn we elke dag op pad geweest. We mochten mensen bemoedigen, samen met ze bidden en naast ze gaan staan. Jammer dat er maar zo weinig deelnemers waren. De oogst is groot, maar er zijn te weinig arbeiders. Er heerst veel geestelijke nood in de Achterhoek. Enkele uitspraken aan de deur waren: ‘Ik geloof alleen in mijzelf. Ik geloof in Allah, Boeddah, God, etc. . Jullie gaan mij niet bekeren. Ik geloof tot 1.80 meter onder de grond. Dood is dood. Als er een God is, waarom is er dan zoveel ellende in de wereld? Er is nog nooit iemand terug gekomen. Door alle religies in de wereld is er zoveel oorlog in deze wereld.’ Het kwam bij ons over als: kom over en help ons! Onze oproep aan Gods kinderen: doe ook mee om nog veel mensen te vertellen dat wij een Heiland hebben die ons liefheeft. Voor mijn vrouw, die meeging met veel vooroordelen, is dit niet de laatste keer dat wij meegaan. Ze heeft nu gezien hoe het met veel mensen geestelijk is gesteld. Ze hoopt nog veel mensen van onze Heiland te mogen vertellen. Ook zelf zijn we deze week enorm opgebouwd door onze God. We wensen Aart Gods onmisbare zegen toe om verder te gaan in de Achterhoek! 
